آفــاقـــ

عشق رایج

مهدی ابوماهیگیر | جمعه, ۲۹ مرداد ۱۴۰۰، ۰۲:۱۴ ب.ظ | ۱ نظر

نیمه‌های شب عاشوراست و کربلا بیابانی که در کناره‌ی شطّ، لحظات شیدایی و عاشقی را تجربه می‌کند. آسمانیان شگفت‌زده از صحنه‌ی رازآلود تاریخ و مبهوت از این عشق و عقل و جنون شده اند. امام؛ ولیّ اعظم الهی و الگوی تمام عیار انسانیت و واسطه‌ی فیض در جهان خلقت است که هر کجا باشد، کانون توجه و نظرگاه اصلی عالم معنا می‌شود. مقدّرات جهان آفرینش، دایر مدار امام حق و ولیّ ِهدایت تدبیر می‌شوند و بدون تردید هر کسی را روزی به امام دوران و ولیّ زمان خویش مبتلا خواهند کرد. فرقی ندارد در صحرای بلا باشد یا در شهر عافیت، فرقی ندارد در حضور باشد یا غیبت،

  • ۱ نظر
  • موافقین ۳
  • ۳۳ بازدید
  • ۲۹ مرداد ۰۰ ، ۱۴:۱۴
  • بیرق افراشته تاریخ

    مهدی ابوماهیگیر | دوشنبه, ۱۸ مرداد ۱۴۰۰، ۱۱:۲۹ ب.ظ | ۱ نظر
    صلی‌الله‌علیک‌یامولای‌یااباعبدالله‌الحسین‌الشهید
    - تا جایی که تاریخ به یاد دارد -  آن‌قدری که در طول حیات بشری برای کشته‌ی دشت کربلا نذر داده، وقف شده و قربانی کرده‌اند، برای هیچ‌کس چنین نگشته است. هر چه زمان از دهم محرم سال ۶۱ قمری دورتر می‌شود، انگار شور و خروش حسینی بیشتر به غلیان آمده و روز واقعه نزدیک‌تر می‌شود. انگار فریاد امامی تنها و غریب و آواره، در چند قدمی تاریخ آدمیان را به یاری حق فراخوانده است. حسین در تاریخ، در لحظه‌ها، در زمین و زمان تکرار می‌شود؛ و تکرار این حسین، تکرار آن باب المبتلی به الناس است که آینده را خواهد ساخت.
  • ۱ نظر
  • موافقین ۲
  • ۴۰ بازدید
  • ۱۸ مرداد ۰۰ ، ۲۳:۲۹
  • استغاثه کنیم

    مهدی ابوماهیگیر | دوشنبه, ۶ ارديبهشت ۱۴۰۰، ۰۷:۱۵ ب.ظ | ۱ نظر

    رمضان‌المبارک فصل عرشی این جهان و ماه آسمانی این زمین است. شدت فتن و آماج بلایا، غباری از غم و اندوه را بر آفاق و أنفس پراکنده و طوفانی از کیفر و عذاب را به پا کرده است. مناسبات میان خالق و خلق و جهان آفرینش، روندی طبیعی ندارد. جان آدمی ناقابل و کم‌بها شده است. نشاط و فرح و سرزندگی از زمین و آسمان و مافیها رخت بسته، تعفن چرکین فساد و تعدی و ظلم و معصیت در اطراف و اکناف گیتی آکنده است. نظام شیطانی طاغوت، آدمیان و عالمیان را آن قدر به فقر و استضعاف کشیده و آن قدر در تنگناهای مندرس و خردکننده‌ی نظم نوین خویش به استثمار آورده که

  • ۱ نظر
  • موافقین ۲
  • ۱۲۲ بازدید
  • ۰۶ ارديبهشت ۰۰ ، ۱۹:۱۵
  • تا بیــکران

    مهدی ابوماهیگیر | يكشنبه, ۱ فروردين ۱۴۰۰، ۰۹:۲۴ ق.ظ | ۲ نظر
    چه فرقی دارد که یک‌سال چگونه می‌گذرد ؟! چه فرقی دارد که ماه دوازده بار زمین را دور بزند یا این‌که زمین یک‌بار به‌دور خورشید بگردد ؟! چه فرقی دارد وقتی که گذر «زمان» به «حرکت» ساخته و شناخته می‌شود؛ و «حرکت» در معنای مکانیکی آن خاصیت ماده است، همچنانی که «مکان» نیز در چارچوب جهان ماده تعریف و ادراک می‌شود. در حقیقت این زمان نیست که می‌گذرد، این حرکت روح مبتلای به مادیات در آدمی است که زمان را می‌سازد و از آن در شمایل خاطرات و تجربیات عبور می‌کند. هر چه تعلقات و وابستگی‌های مادی، روح آدمی را بیشتر تسخیر کرده و به بند کشیده باشد،
  • ۲ نظر
  • موافقین ۲
  • ۱۲۷ بازدید
  • ۰۱ فروردين ۰۰ ، ۰۹:۲۴